Πολιτιστικά Εκπαιδευτικά ΠρογράμματαΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΝΑΤ. ΑΤΤΙΚΗΣΠλαίσιο κειμένου: Θέατρο – Χορός – Μουσική – Τραγούδι – Ζωγραφική – Εικαστικά – Λογοτεχνία – Περιοδικά – Βιβλιοθήκη – Φωτογραφία – Βίντεο - Μελέτες
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ημερίδα

 

 

27 Ιουνίου 2000

 

 


‘Ο χαρακτήρας, το περιεχόμενο και οι δυσκολίες υλοποίησης πολιτιστικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων’

 

 

«Το μυαλόδεν είναι δοχείο που πρέπει να γεμίσουμε

αλλά φωτιά που πρέπει ν’ ανάψουμε»

Πλούταρχος

 

 

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ:

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

Υπεύθυνος: Νίκος Γκόβας

 

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΗΜΕΡΙΔΑΣ

 

 

·        Γνωριμία με τα Πολιτιστικά Προγράμματα  που υλοποιήθηκαν κατά την περίοδο 1998-2000. Ολιγόλεπτη παρουσίαση από τους παρευρισκόμενους.

·        Ο χαρακτήρας, το περιεχόμενο και οι δυσκολίες υλοποίησης πολιτιστικών προγραμμάτων.

·        Συζήτηση απόψεων και προτάσεις

 

Δεν ξέρω αν όλοι οι μαθητές μπορούν να γίνουν καλλιτέχνες

Μπορούν όμως όλοι να είναι δημιουργικοί.

Αυτή η δημιουργικότητα είναι κάτι σαν τη δύναμη της αγάπης

που πρέπει να βγει προς τα έξω

Δεν διδάσκεται, αλλά εμείς μπορούμε να ορίσουμε τις συνθήκες για να συμβεί

 

 

 

ΠΡΑΚΤΙΚΑ-ΣΥΝΟΨΗ

ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ

Ο χαρακτήρας, το περιεχόμενο και οι δυσκολίες υλοποίησης πολιτιστικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση’

27-6-2000

 

Στις 27-6-00 πραγματοποιήθηκε στο 2ο Γυμνάσιο Γέρακα ημερίδα, στην οποία συμμετείχαν οι εκπαιδευτικοί που είχαν αναλάβει πολιτιστικά προγράμματα κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 1999-2000. Σκοπός της συνάντησης ήταν η γνωριμία των εκπαιδευτικών της Ανατ. Αττικής που έλαβαν μέρος σ’ αυτά τα προγράμματα και η ανταλλαγή απόψεων γύρω από τις εμπειρίες και τον προβληματισμό που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια υλοποίησής τους.

Αρχικά και σε ολομέλεια οι εκπαιδευτικοί παρουσίασαν συνοπτικά το περιεχόμενο και τη θεματολογία του προγράμματός τους και αναφέρθηκαν αδρομερώς σε κάποιους προβληματισμούς. Εν συνεχεία δημιουργήθηκαν τρεις ομάδες, οι οποίες επεξεργάστηκαν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο συνέταξε ο υπεύθυνος των Πολιτιστικών Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων στη Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αν. Αττικής.

Κατά τη διάρκεια του διαλόγου που αναπτύχθηκε με βάση το ερωτηματολόγιο οι εκπαιδευτικοί αναφέρθηκαν στα εξής:

 

·        Υπάρχει Θεσμικό πλαίσιο και οδηγός εφαρμογής Πολιτισμικών Προγραμμάτων; Ποία τα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου προγράμματος και ποία η σχέση του με το Αναλυτικό Πρόγραμμα;

 

Όσον αφορά στο θεωρητικό και θεσμικό πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί έχουν τη γνώμη πως δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο και αν υπάρχει το αγνοούν διότι δεν υπάρχει ενημέρωση. Γενικότερα πιστεύουν πως θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο γενικό πλαίσιο και ένας οδηγός, τα οποία θα βοηθούσαν όλους και ειδικότερα όσους δεν έχουν προηγούμενη εμπειρία. Βασική προϋπόθεση θεωρούν την απουσία ασφυκτικού ελέγχου και την ύπαρξη περιθωρίων ελευθερίας και ανάπτυξης πρωτοβουλιών.

Ο αυτοσχεδιασμός, η βιωματική επικοινωνία, το «ελληνικό φιλότιμο», η απουσία αυστηρού ελέγχου θεωρήθηκαν ικανοποιητικά για κάποιες πρώτες προσεγγίσεις κατά την υλοποίηση των πολιτιστ. προγραμμάτων.

Ως προς το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να έχει ένα πολιτιστικό πρόγραμμα δόθηκαν οι εξής απαντήσεις:

Το θέατρο, ο χορός, η μουσική, το τραγούδι, η ζωγραφική, τα εικαστικά, η λογοτεχνία, η βιβλιοθήκη, οι μελέτες, η φωτογραφία, το βίντεο κ. α. οπωσδήποτε θεωρούνται θεματολογία που εκφράζει το περιεχόμενο των πολιτιστικών προγραμμάτων αλλά και οποιαδήποτε δραστηριότητα χαρακτηρίζεται από έμπνευση, μοναδικότητα, αυθεντικότητα και πρωτοτυπία κάλλιστα θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στα πολιτιστικά προγράμματα, αφού περιβάλλον και κοινωνία= πολιτισμός.

Χαρακτηριστικά σχετικά με τον παραπάνω προβληματισμό ακούστηκαν οι εξής απόψεις: «Οτιδήποτε κινείται, υπάρχει γύρω μας είναι πολιτισμός»,

«Ο σεβασμός στο χώρο είναι πολιτισμός», «Τα προγράμματα αγωγής υγείας, όταν εκφράζονται εικαστικά, με μουσική ή θέατρο αποτελούν και αυτά πολιτιστική εκδήλωση».

Επί πλέον οτιδήποτε προωθεί τη συμμετοχή στη δημιουργία πολιτιστικών αγαθών ή στην απόλαυσή τους με οποιαδήποτε δραστηριότητα μπορεί να αποτελεί το περιεχόμενο ενός πολιτιστικού προγράμματος.

Τονίστηκε ιδιαίτερα, όμως, ότι τα πολιτιστ. προγράμματα δεν μπορούν να έχουν άμεση σχέση με το αναλυτικό πρόγραμμα. Αφόρμηση μπορεί να παρέχουν ορισμένα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος, όπως η Μουσική, τα εικαστικά, η θεατρολογία, η λογοτεχνία, αλλά σαφώς η θεματολογία και η στοχοθεσία του πολιτιστ. Προγράμματος πρέπει να διαφέρει ριζικά από αυτήν του αναλυτικού προγράμματος.

 

·        Σε τι διαφέρει ένα Πρόγραμμα από μια καλλιτεχνική εκδήλωση ή ένα μάθημα;

Όσον αφορά στις διαφορές των πολιτιστικών προγραμμάτων από τις άλλες εκδηλώσεις και τα μαθήματα οι εκπαιδευτικοί τόνισαν ότι διαφέρουν κυρίως ως προς τη χρονική διάρκεια, αφού συντελούνται σε ένα βάθος χρόνου και προϋποθέτουν συχνές και τακτικές συναντήσεις των μελών των ομάδων. Επίσης η προαιρετική συμμετοχή, η ελευθερία επιλογής θέματος, η ελευθερία αυτοέκφρασης και δημιουργικής δράσης των μαθητών, η ενεργοποίησή τους και η συμμετοχή τους κατά τη στοχοθεσία και το σχεδιασμό καθώς και η συντονισμένη δράση τους κατά την υλοποίηση του προγράμματος αποτελούν βασικά διαφοροποιητικά στοιχεία των πολιτιστικών προγραμμάτων από τις άλλες σχολικές εκδηλώσεις και τα μαθήματα.

 

·         Ποιοί μπορεί να είναι οι στόχοι ενός Πολιτιστικού Προγράμματος;

Οι στόχοι των πολ. Προγραμμάτων απασχόλησαν ιδιαίτερα όσους συμμετείχαν στην ημερίδα και οι απόψεις που εκφράστηκαν παρουσιάζουν βέβαια κάποια κοινά στοιχεία αλλά παράλληλα διαφοροποιούνται ανάλογα με τη θεματολογία του προγράμματος με το οποίο ασχολήθηκαν ορισμένοι εκπαιδευτικοί.

Έτσι, γενικά υποστηρίχθηκε ότι κυρίαρχοι στόχοι των προγραμμάτων ήταν να αναλάβουν οι μαθητές πρωτοβουλίες, δυνατότητα που στερούνται στα στενά και αυστηρά περιχαρακωμένα πλαίσια του αναλυτικού προγράμματος, να συμμετέχουν ενεργητικά στην όλη διαδικασία, να συνεργάζονται μεταξύ τους και με τους εμψυχωτές, να εμπιστεύονται τους άλλους, να μάθουν να μοιράζονται τις ιδέες τους, να ανταλλάσσουν απόψεις μέσα από γόνιμο και δημιουργικό διάλογο, να κρίνουν και να κρίνονται. Η αλλαγή στάσης απέναντι στη ζωή, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις, η διεύρυνση των αισθητικών και πνευματικών τους οριζόντων, ο αυτοσεβασμός και ο σεβασμός των άλλων, η αυτοέκφραση, η επικοινωνία, η ανάπτυξη της δημιουργικότητας και του συλλογικού πνεύματος, η εκδίπλωση των δεξιοτήτων, η τόνωση της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης θεωρήθηκαν κατά κοινή ομολογία από τους πιο βασικούς στόχους των προγραμμάτων.

Ιδιαίτερα, όμως, συζητήθηκαν και άλλοι στόχοι, όπως γνωστικοί(π. χ. Σκάκι-κανόνες, τεχνικές, Λογοτεχνία-δημιουργικοί αναγνώστες, βιωματική προσέγγιση κειμένων και άλλων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων)καθώς και παιδαγωγικοί.

Υπογραμμίστηκε ιδιαίτερα ότι κύριος στόχος θεωρείται η «διαδρομή» ανεξάρτητα από την παρουσίαση του τελικού προϊόντος και η δημιουργική επικοινωνία των εμψυχωτών με τα παιδιά που ανοίγει διαφορετικούς ορίζοντες όχι μόνον αισθητικούς αλλά βαθιά παιδαγωγικούς, κοινωνικούς, ανθρωπιστικούς.

 

·         Υπάρχει Μεθοδολογία, σχεδιασμός ή τελικό προϊόν;

Ως προς τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, οι εκπαιδευτικοί στην πλειοψηφία τους τόνισαν την ελεύθερη επιλογή θέματος, τη συμμετοχή όλων των μαθητών που ενδιαφέρθηκαν, την εμπλοκή των μαθητών κατά τη διαδικασία και παρουσίαση του προγράμματος, τις συνεντεύξεις, τις επιτόπιες έρευνες, τις συλλογικές εξορμήσεις και εκδρομές όπου και όποτε χρειάσθηκε για την υλοποίηση κάποιων φάσεων των προγραμμάτων καθώς και την προσωπική έρευνα. Γίνεται φανερό πως αυτές οι μέθοδοι διαφέρουν εντελώς από αυτές που ακολουθούνται κατά τη διδασκαλία, η οποία βασίζεται σε αρχές , μεθόδους και στόχους που αποφασίζονται ερήμην των εκπαιδευτικών και των μαθητών.

Σχετικά με την ενδεχόμενη παρουσίαση «τελικού προϊόντος» οι απόψεις ήταν διισταμένες.

Υποστηρίχθηκε από τους περισσότερους (κυρίως από όσους είχαν αναλάβει θεατρική παράσταση) ότι το τελικό προϊόν δικαιώνει την προσπάθεια, εμψυχώνει, αποτελεί ισχυρό κίνητρο ενεργοποίησης, αφού με αυτό επιβεβαιώνονται τα παιδιά, τα οποία και το απαιτούν πολλές φορές.

Ωστόσο αρκετοί εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι πρέπει να δίνεται βαρύτητα στη ‘διαδρομή» και όχι στο «τελικό προϊόν», πράγμα που κατά τη γνώμη τους προκαλεί άγχος, γεννά αντιπαλότητες, ανταγωνισμούς και ορισμένες φορές φαινόμενα βεντετισμού.

Πέρα όμως από τα προβλήματα που δημιουργούνται, όταν εν τέλει αποφασίζεται η τελική παρουσίαση του προγράμματος(έντονο άγχος, πρόβλημα χρόνου, εξοικονόμηση πόρων, συγκρούσεις με συναδέλφους για τη λειτουργία του σχολείου) και ο σχεδιασμός και οι επιθυμίες διαφοροποιούνται από τις αρχικές, αφού διάφοροι παράγοντες υπεισέρχονται και επιβάλλουν αναθεωρήσεις και αναπροσαρμογές κατά τη διάρκεια υλοποίησης των προγραμμάτων.

 

·         Υπάρχει / μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση;

Οι απαντήσεις σχετικά με το αν μπορεί ή πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση των πολιτιστικών προγραμμάτων ήταν ποικίλες .

Κατά την άποψη ορισμένων δεν κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση, διότι καλλιεργεί κλίμα ανταγωνισμού και οξύνει τις αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε συναδέλφους, ομάδες που ασχολούνται με διαφορετικά θέματα ή σχολεία που έχουν αναλάβει παρεμφερή προγράμματα.

Προτάθηκε ωστόσο η δυνατότητα συμπλήρωσης ενός ερωτηματολογίου (ανώνυμα) από τους εμπλεκόμενους μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Η τήρηση ενός ημερολογίου και καταγραφή καθημερινών σχολίων ήταν μια τακτική που ακολουθήθηκε από μια ομάδα και κρίθηκε ικανοποιητική ως προς το αποτέλεσμα.

Γενικά, όμως, οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν διαμορφώσει μια σαφή άποψη ως προς αυτό το θέμα και εμφανίσθηκαν επιφυλακτικοί.

 

·         Τι καινοτόμο φέρνουν τα προγράμματα αυτά στην εκπαίδευση;

Όλοι ανεπιφύλακτα θεωρούν ότι τα πολιτιστικά προγράμματα φέρνουν καινοτομίες στην εκπαίδευση.

Ιδιαίτερα σημαντικό κρίνεται το γεγονός ότι το σχολείο αποκτά ένα διαφορετικό χαρακτήρα, αφού γίνεται πόλος έλξης και χώρος δημιουργικής έκφρασης, κάτι που απουσιάζει από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον(κυρίως σε απομονωμένες ή υποβαθμισμένες περιοχές).

Η συνεργασία καθηγητών με διαφορετικές ειδικότητες και η διεπιστημονική προσέγγιση ορισμένων θεμάτων θεωρείται ότι διευρύνει τους ορίζοντες των διδασκόντων και παρουσιάζει πολλά οφέλη τόσο για τους διδάσκοντες όσο και για τους διδασκόμενους που βιώνουν στην πράξη έννοιες όπως συναδελφικότητα, άμιλλα, συλλογικότητα, διεπιστημονική προσέγγιση διαφόρων και διαφορετικών μεταξύ τους θεμάτων.

 

·         Ποίο το προφίλ ενός εκπαιδευτικού που ασχολείται με τέτοια προγράμματα;

Οι εμψυχωτές των πολιτιστικών προγραμμάτων είναι βέβαια διαφορετικών ειδικοτήτων, αλλά στην πλειοψηφία τους είναι φιλόλογοι και κυρίως γυναίκες. Δεν επιλέγονται, συχνά δεν διαθέτουν ειδικές γνώσεις ή κάποιου είδους σχετική επιμόρφωση αλλά χαρακτηρίζονται από ευαισθησία, έντονη δημιουργική διάθεση και αγάπη για τα παιδιά.

Γι αυτό ακριβώς υποστηρίχθηκε πως οι γνώσεις και η επιμόρφωση είναι απαραίτητο εφόδιο προκειμένου να καρποφορήσουν παρόμοιες προσπάθειες.

Πιθανόν η συνεργασία με ειδικούς επαγγελματίες να διεύρυνε τους ορίζοντες δράσης και να πρόσφερε δυνατότητες βελτίωσης των τελικών προϊόντων αυτών των προγραμμάτων.

Με έμφαση τονίστηκε η σημασία του γεγονότος ότι ο εμψυχωτής πρέπει να είναι εκπαιδευτικός, ανεξάρτητα αν πλαισιώνεται από επαγγελματίες, γονείς, διευθυντές ή άλλους φορείς για τη διευκόλυνση του έργου του.

 

·         Ποία θετικά ή αρνητικά στοιχεία επισημαίνονται τελικά στα πολιτιστικά Προγράμματα;

Στο τέλος έγιναν επισημάνσεις για τα θετικά και αρνητικά στοιχεία από την υλοποίηση των πολιτιστικών προγραμμάτων με βάση τις προσωπικές εμπειρίες όσων τα ανέλαβαν.

Τα θετικά στοιχεία προκύπτουν τόσο από το πλήθος των εκπαιδευτικών που προθυμοποιήθηκαν να συμμετέχουν σε αυτά όσο και από το πλήθος των παιδιών που ενεργοποιήθηκαν και από το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε από τις τοπικές κοινωνίες, όταν υπήρξε παρουσίαση του τελικού προϊόντος.

Ιδιαίτερα σημαντική κρίθηκε η επίτευξη των στόχων που είχαν αρχικά τεθεί. Το κέφι και η χαρά των παιδιών, ο αέρας της ελευθερίας, της πρωτοτυπίας και της δημιουργίας, η υπέρβαση της πεζότητας και της καθημερινότητας, η βίωση κάποιων ιδιαίτερα συγκινητικών καταστάσεων που έφεραν τόσο κόσμο κοντά, η σύσφιγξη των δεσμών ανάμεσα στους μαθητές με τους συμμαθητές και δασκάλους τους αξιολογούνται ως τα θετικότερα στοιχεία των πολιτιστικών προγραμμάτων.

Δεν έλειψαν, όμως, και οι επισημάνσεις για κάποια αρνητικά στοιχεία με έμφαση στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί στην προσπάθεια υλοποίησης των προγραμμάτων τους.

Εκτός από την απουσία συγκεκριμένου θεσμικού πλαισίου και καθοδηγητή, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου των μαθητών λόγω των καθημερινών τους υποχρεώσεων και η έλλειψη οικονομικών πόρων αποτελούν το βασικό αντίπαλο για τις σχετικές πρωτοβουλίες.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, κατά τις οποίες οι εκπαιδευτικοί ή θεωρούνται γραφικοί ή αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη ή και αδιαφορία από τους συναδέλφους ή τους προϊσταμένους, οι οποίοι έχουν τη γνώμη πως τα σχετικά προγράμματα παρακωλύουν τη λειτουργία του σχολείου ή προκαλούν αναστάτωση(π. χ. όταν ετοιμάζεται η παρουσίαση τελικού προϊόντος, πράγμα που απασχολεί περισσότερο και έντονα τους μαθητές για αρκετό χρονικό διάστημα, το οποίο συνήθως συμπίπτει με επαναλήψεις και προετοιμασία των μαθητών για τις ανακεφαλαιωτικές εξετάσεις).

Ειδικότερα στα Λύκεια οι μαθητές αδυνατούν να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους προγράμματα λόγω του εξαιρετικού φόρου εργασίας που επιβάλλει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

Από την άλλη πλευρά η συνεργασία με τα παιδιά του Γυμνασίου προσκρούει στην ανωριμότητα της ηλικίας, στην απειρία των παιδιών, τη δυσκολία έκφρασης. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις τονίσθηκε η χρησιμότητα του θεατρικού παιχνιδιού ως μέσου υπέρβασης αυτών των δυσκολιών.

Έντονη κριτική ασκήθηκε στο θεσμό των Πανελληνίων Μαθητικών θεατρικών αγώνων, καθώς-όπως αναφέρθηκε-οι συνθήκες συμμετοχής και προετοιμασίας των σχολείων(π. χ. Γυμνασίων και λυκείων ή κεντρικών και περιφερειακών σχολείων) δημιουργούν συνθήκες άνισης αναμέτρησης και γεννούν συναισθήματα πικρίας και απογοήτευσης ή καλλιεργούν αντιζηλίες.

   

·         Μερικές προτάσεις

Αφού ολοκληρώθηκαν οι τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών στα συγκεκριμένα θέματα-ερωτήματα συμπλήρωσαν τις παρακάτω προτάσεις:

1. Να προωθηθεί ο θεσμός της επιμόρφωσης των καθηγητών που αναλαμβάνουν πολιτ. προγράμματα.

2. Συνεργασία με συντονιστές, ειδικούς επαγγελματίες, άλλους φορείς.

3. Αύξηση των προβλεπόμενων ωρών απασχόλησης.

4. Οικονομική ενίσχυση των προγραμμάτων.

5. Δημιουργία θεσμικού πλαισίου.

6. Ένταξη των πολιτιστικών προγραμμάτων στο αναλυτικό, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα του χρόνου απασχόλησης των μαθητών.

7. Δυνατότητα συμμετοχής περισσότερων παιδιών.

8. Τακτικές συναντήσεις και επικοινωνία των εκπαιδευτικών με παρόμοια προγράμματα με στόχο την ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών και ενδεχομένως την προώθηση συνεργασίας ανάμεσα σε σχολεία.

9. Διαφύλαξη των παιδαγωγικών και άλλων στόχων των προγραμμάτων προκειμένου να αντιμετωπιστούν αρνητικές καταστάσεις που αναφέρθηκαν(ανταγωνισμοί, προσωπική προβολή, βεντετισμοί κ.α.)

10. Αναθεώρηση των στόχων και της σκοπιμότητας των Πανελλήνιων Μαθητικών Αγώνων.

11. Πρόταση για μαθητικά φεστιβάλ με στόχο τη σύμπραξη των σχολείων.

Γέρακας 27-6-2000

Επεξεργασία σημειώσεων και επιμέλεια κειμένου: Μαρία Κάππου

 


ΗΜΕΡΙΔΑ27-6-2000: Τα Πολιτιστικά Εκπαιδευτικά Προγράμματα

 

Πήραν μέρος

 

Αετοπούλου Κορίνα

Γ. Παιανίας 1ο

Λαναρά Χριστιάνα

Λ. Αρτέμιδας

Αντωνίου Ιωάννα

Λ. Αχαρνών 1ο

Μαντζαβινάτου Σαβίνα

Λ. Αχαρνών 1ο

Ατζάκα Μαρία

Γ. Λαυρίου

Μαυρογόνατος Παύλος

Γ. Γέρακα 2ο

Ατταλειάδου Αναστασ.

Γ. Λαυρίου

Μητσάκη Ολγα

Γ. Ραφήνας

Βουδούρης Ιωάννης

Λ. Αχαρνών 1ο

Μπαμπά Μαρία

ΤΕΕ Αχαρνών 4ο

Βραχλιώτη Αγγελική

Γ. Αρτέμιδας

Ξέστερνου Μαρία 

ΓΕΙΤΟΝΑ

Γκόβας Νίκος

Υπεύθυνος Πολιτιστικών Αν. Αττικής

Παπαδολιοπούλου Παναγιώτα

Λ. Σπάτων

Γκουρβέλου Ειρήνη

Γ. Γέρακα 2ο

Παπαδόπουλος Ιωαν. 

ΓΕΙΤΟΝΑ

Δεμερτζή Βασιλική

Υπεύθυνος Πολιτιστικών Γ' Αθήνας

Παπακωνσταντίνου Παρασκευή

Γ. Αρτέμιδας

Δημητριάδου Διώνη

Λ. Αχαρνών 1ο

Παπασπύρου Αδάμ

Γ. Παιανίας 1ο

Ζαμπεθάνη Βασιλ. 

ΓΕΙΤΟΝΑ

Πλακωτάρη Αλίκη

Γ. Ραφήνας

Ζαρμποζάνη Νίκη

Γ. Παλλήνης 1ο

Ρεμπούσκου Μαρία

Γ. Αρτέμιδας

Ζωγράφου Παναγιώτα

Λ. Παιανίας

Ρόκου Σοφία

Γ. Αχαρνών 7ο

Θεοδοσάτου Ελένη 

Γ. Γέρακα 2ο

Σκανδάλη Αργυρώ

Γ. Γέρακα 2ο

Ιατρίδου Χρυσούλα

Λ. Αχαρνών 1ο

Σουρλαντζή Μαρία

Γ. Λαυρίου

Κακλαμάνη Φλώρα 

Γ. Γέρακα 2ο

Στασινοπούλου Φανή

Λ. Παιανίας

Καλογεροπούλου Βασιλική

Γ. Αρτέμιδας

Τσαγκάρη Ντίνα

Γ. Γέρακα 2ο

Καλομοίρη Αναστασία

Γ. Αρτέμιδας

Τσαμασιώτη Δέσποινα

Γ. Ραφήνας

Κάππου Μαρία

Γ. Ραφήνας

Τσίπρα Αθανασία

Γ. Μουσ. Παλλήνης

Κοντογιάννης Ασημάκης

ΓΕΙΤΟΝΑ

Φιδετζή Μάρια

Γ. Μουσ. Παλλήνης

Κοσμίδης Παύλος

Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής

Φροσινός Γιάννης

Γ. Αρτέμιδας

Κοτρότσου Ειρήνη

Γ. Σκάλας Ωρωπού

Φωτιάδου Αθηνά

Λ. Μουσ. Παλλήνης

Κουρούση Μάνια

Γ. Θρακομακεδόνων

Χρυσοφάκη Όλγα

Γ. Θρακομακεδόνων

Κωνσταντοπούλου Μαριάννα

Γ. Αχαρνών 7ο